Es sus la talvera qu'es la libertat....

A Nio Iorq .... Imagine J Lennon
.......las carrièras son bilingues e l'espanhòl reconegut qu'es tan parlat que l'englès.
Brèu es vertadièrament lo mesclum cultural. Tele, escòla, carrièras , sinhaletica, metro ,bus.
Lo franchouillard parisenc compren pas brica que lo mond d'aici ten lo drèch de parlar la sia lenga.
An pagat e pron ambe mantuns autres , Bretons , Catalans ,Bascs ,Corses, Arabis , Negras d'AOF o d'AEF, creòls .... e los occitans. Per que qu'an pagat de la lor vida entre mantunas guèrras que la França mai d'un còp impausèt a l'Euròpa, al monde , al nom de sa grandor, coma dison ambe de tremolaments dins la votz. Son mòrts . An donat çò de mai car: la vida.
L'an donada per la França , es a dire las valors de la(s) revolucion(s).

Libertat , egalitat , fraternitat.

L'an pas donada d'en primièr per parlar françès , l'an donada per èstre liures , frairenals e egals.
Lo jacobin rasona coma un tambor quand a quicòm pròcha dis d'un biais aluserpit , lo françès aima la saucissa, aquel mond aima la saucissa; donc aquel mond es françès .

E ben non.Es pas per aquesta rason que sèm françèses mas per que sem proprietaris del luòc ....

Avèm pagat l'ostal , la cor , la rota e lo demai.

Es çò nòstre. Es nòstre ben.
Sèm françèses per qu'ambe tot la sang vojat de pertot , al nom mantuns còps los nòstres aujòls nos an ganhats lo drèch de nos sière onte volèm, nosautres tanben dins nostre cadièral , al canton e de parlar la nòstra lenga. E avèm ganhar lo drèch de lo dire dins nòstra lenga... Sens aber a nos demandar se qualqu'un se sentis vergonhos.
Coma totes los d'aquelses païses qu'an donat lor vida per la libertat.

França dèuria aculhir a quicòm pròche 160 millions de personas victimas de las guèrras e de l'esclauvatge .
Seria que justicia.

Aici avèm lo drèch de parlar nòstra lenga, mas tanben de l'ausir , e de la veire , tant que l'anglès qu'es de pertot, a la tele , a l'escòla, e dins lo pus pichon jornalet. Al temps de la centralisacion avèm pagat lo metrò de Paris, e los periferics, e lo demai que fa qu'aquela region que sanhèt lo demai del païs es l'una de las mai ricas d'Euròpa. Tota la joventut mièjornala i devia "montar".
Aquò's lo Debre, lo Barre, la drècha coma l'esquèrra qu'i fasian tant e mai . Tot devia" montar" a Paris per contraròtle, per ne tornar dabalar digerit e autorisat.
Tot just se lo tren te menava pas drèchament, los molons de "provincials" sus la plaça
de l'Estela, près de l'Elisea, per la prèsa del trabalh. Coma vesia plan que desertificavan lo païs es aital qu'aguèron l'idèa del camp del Larzac. Après foguèt lo Pompidou que nos creèt un bronza cuòl sus la mediterranèa.
Aquel esperit centralisaire totjorn viu, fa qu'aici a Mureth la causida d'unas salas de cinema , encara uèi es decidada a Paris. Que la causida d'una autorota es causida a Paris . E que fa qu'ambe tot aquel centralisme aquela capitala crèba de laguia .
Cò qu'es normal de veire que totes los parisianistes ne'n son qu'a badar las noveltats vengudas d'America.
Qu'òm pas escanar de longa la diversitat e esperar que la vida espeliguèsse plan.
Benlèu qu'un jorn ........ Mas pareis qu'an pas encara comprès.... O alara espèran totjorn que las lengas crèban dabant de gingolar sus las civilisacions mortèlas, e de crear de musèus per mostrar al monde consi pren sonh de nosautres....